Γιατί το κλειδί είναι... η ποίηση!

Οι συμμετοχές των μαθητών του Γυμνασίου Νέας Φιγαλείας στους Ποιητικούς Διαλόγους,

των Σχολικών Δραστηριοτήτων 

της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού Ηλείας

Στις 17 Απριλίου 2019 και στο Δημαρχείο Αρχαίας Ολυμπίας, οι μαθητές του Γυμνασίου Νέας Φιγαλείας: Ελεάννα Μπαλαδήμα, Σπύρος Μπιρπανάγος, Ιωάννα Λούλια, Ευαγγελία Ζευγίτη και Στέφανος Παπαγιώργος συμμετείχαν στην πολιτιστική δράση "Ποιητικοί Διάλογοι", που διοργάνωσε το τμήμα Σχολικών Δραστηριοτήτων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Ηλείας και ο δήμος Αρχαίας Ολυμπίας. 

Η όμορφη ποιητική βραδιά ήταν αφιερωμένη στον Κωστή Παλαμά και σε αυτήν συμμετείχε ο ποιητής Πάνος Κυπαρίσσης(Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2014). Στην ίδια εκδήλωση η ηθοποιός Μαριάννα Μαρτέλη διάβασε ποιήματα των μαθητών που έγραψαν με αφορμή τον στίχο του Κ. Παλαμά «Πώς μας εμπνέουν και μας μεθούνε νεράιδες, ήρωες, θεοί» και η φιλόλογος Τριανταφυλλιά Τζεβελέκου παρουσίασε τη ζωή και το έργο του Κωστή Παλαμά.

Εμείς χαρήκαμε ιδιαίτερα από τη συμμετοχή μας στην εκδήλωση, όχι μόνο γιατί "ακούστηκαν" τα ποιήματά μας, αλλά γιατί για πρώτη φορά συναντήσαμε από κοντά έναν ποιητή και είχαμε την ευκαιρία μιλήσουμε μαζί του.

Πάνος Κυπαρίσσης

Γυναίκα

Όμορφη και ισχυρή,

χωρίς γνωρίσματα θεϊκά

δημιουργεί οικογένεια

και ζει αρμονικά.

Γυναίκα εσύ,

με γνωρίσματα θεϊκά!

Ελλάδα, γένος θηλυκό

και νίκη επίσης,

μας δίδαξες

πώς να ζούμε

με το κεφάλι μας ψηλά.

Γυναίκα εσύ,

 παντοδύναμη Θεά!

Νεράιδες και ηρωίδες,

σε σας οφείλουμε πολλά.

γιατί χωρίς εσάς

η ιστορία θα ήταν κενή.

Γυναίκα εσύ,

που ζεις με το κεφάλι σου ψηλά!

Μητέρα, αδελφή και κόρη,

είμαστε περήφανοι για σένα.

Με τη σημαία την ελληνική

που ανεμίζει στα βουνά

θα σε δοξάσουμε και σένα.

Γυναίκα εσύ,

που ζεις σαν τα ψηλά βουνά.

 Ελεάννα Μπαλαδήμα

Νικώ τον θάνατο

Ήταν εκείνος,

δεν τον είχαν δει πολλοί.

Ήξερε πότε να χτυπήσει,

που και γιατί.

Όσοι τον είχαν δει,

το ‘ξεραν μέσα τους βαθιά…

Ήταν πολλοί, μα δε μιλούσαν γι’ αυτόν

μπροστά σε άλλους,

γιατί και να ‘ θελαν δεν το μπορούσαν…

Σ’ αυτούς λοιπόν

είχε τελειώσει φαίνεται η ελπίδα,

έτσι είχα πει κι εγώ όταν τους είδα!

Είδα κι άλλους όμως

δυνατές ψυχές,

 ευλογημένους ανθρώπους;

Ε δεν τους λες!

Τους θαύμαζα και τους θαυμάζω

κάθε μέρα πιο πολύ,

γιατί αυτοί φίλε μου,

λέγονται μαχητές, ήρωες αληθινοί!

Μα πώς γίνεται η αγάπη

να είναι τόσο δυνατή;

Κερδίζουν κάθε μέρα τον πιο σκληρό εχθρό!

Ζούνε για να ζήσουν

και για να κερδίσουν!

Μια μεγάλη διαφορά είναι

ότι η μάχη αυτή

γίνεται για τη ζωή!

Κι όμως το κατάφεραν

έμειναν ζωντανοί!

Για δες λοιπόν

Πως καταφέρνουν να νικούν

σε μια τεράστια μάχη

 με εκείνον,

σαν κι αυτή!

Ευαγγελία Ζευγίτη

Δεν τους άκουσα

Προσπάθησα να νικήσω,

προσπάθησα ξανά και ξανά,

μα δεν είχα έμπνευση

και απέτυχα.

Έλεγαν κάποιοι αυτός,

αυτός που έχασε,

μα δεν τους άκουσα…

Δεν τους άκουσα και προχώρησα.

Σκέφτηκα,

ποιοι είναι αυτοί,

ποιοι είναι αυτοί που θα με κρίνουν,

που θα μου πουν σταμάτα,

που θα με κάνουν να νοιώσω ένα σκουπίδι…

μα δεν τους άκουσα…

Δεν τους άκουσα και προχώρησα.

Προχώρησα με θέληση,

όχι για να φτάσω στη νίκη,

όχι για να με πουν ήρωα,

αλλά για να αποδείξω στον εαυτό μου,

ότι μπορώ και θα τα καταφέρω.

Είπαν πολλά,

άκουσα πολλά,

μα δεν πτοήθηκα.

Δεν τους άκουσα.

Δεν τους άκουσα και προχώρησα.

 Ιωάννα Λούλια

Η Νίκη δεν ανήκει στον ήρωα

Η Νίκη δεν ανήκει στον ήρωα,

ανήκει σ’ αυτόν,

που αγωνίζεται καθημερινά για τη ζωή.

Η Νίκη δεν ανήκει στον ήρωα,

ανήκει σ’ αυτόν,

που νικά τις αρρώστιες και κερδίζει τη ζωή.

Η Νίκη δεν ανήκει στον ήρωα,

ανήκει σε όλους

και όχι αποκλειστικά σε έναν.

Τα χρόνια περνούν

η Νίκη πάντα θα υπάρχει

το ίδιο όμως και η αποτυχία.

Η νίκη δεν ανήκει στους ήρωες

και στους τολμηρούς,

ανήκει σε όλους

και δεν αγοράζεται

με κανένα αγαθό.

  

Σπύρος Μπιρπανάγος

Χωρίς τίτλο

Σαν τη νίκη δεν υπάρχει,

καλύτερη κι απ’ την πνοή!

Ιερά, παλιά, τα χρόνια,

η ελευθερία παραμένει

με δύναμη και ψυχή!

Σαν το καράβι που προσπαθεί

να φτάσει στον προορισμό του,

βίαια κύματα το μαστιγώνουν,

αλλά στο τέλος υπερτερεί!

Οι ναύτες

με πίστη συνεχίζουν,

χωρίς να τους σταματάει

η δύσκολη διαδρομή,

αφού αν τα παρατήσουν ,

δε θα φτάσουν εκεί που αγαπούν.

Νίκησαν!

Αυτό ήθελαν,

το συναίσθημα της νίκης,

μετά από τον δύσκολο αιματηρό πόλεμο.

  

Στέφανος Παπαγιώργος

Οι συμμετοχές του Γυμνασίου Νέας Φιγαλείας στο διαγωνισμό με θέμα οι "Θησαυροί του κόσμου"

Add caption

Συνέντευξη με τον δημοσιογράφο Χρίστο Βασιλόπουλο

Σε μία από τις πρώτες συναντήσεις με τους συμμαθητές μου και την υπεύθυνη της εφημερίδας, την κα Μακρή, όταν δηλαδή συζητάμε και επιλέγουμε τα άρθρα και τις συνεντεύξεις μας, πρότεινα να κάνουμε μια συνέντευξη με έναν δημοσιογράφο, με τον κο Χρίστο Βασιλόπουλο, από τη «Μηχανή του χρόνου», τον δημοσιογράφο που μας αρέσει να παρακολουθούμε στην τηλεόραση(παλαιότερα στα κρατικά και τα ιδιωτικά κανάλια και τώρα στο κανάλι της Cosmote!)

Ζητήσαμε λοιπόν να απαντήσει διαδικτυακά στις ακόλουθες ερωτήσεις και πολύ γρήγορα λάβαμε τις ακόλουθες απαντήσεις!!!

Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε τη συνέντευξη που μας παραχώρησε και θέλουμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για την τιμή που μας κάνει, να συμπεριλαμβάνεται στο 3^ο φύλλο της μαθητικής μας εφημερίδας!

Ελεάννα Μπαλαδήμα

Κύριε Βασιλόπουλε,

πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την δημοσιογραφία;

Το 1994 αποφοίτησα από το Λύκειο, και έδωσα πανελλαδικές εξετάσεις, με πρώτη μου επιλογή τη Νομική, λόγω του πατέρα μου, ο οποίος είναι δικηγόρος. Όλοι πίστευαν πως θα ασχοληθώ με τα νομικά, όμως εγώ ήμουν αποφασισμένος να γίνω δημοσιογράφος και ήθελα να σπουδάσω σε μια σχολή, όπου δε θα βαριόμουνα τέσσερα χρόνια, αλλά θα προσέγγιζα με ενδιαφέρον το συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο. Σπούδασα επισκέπτης Υγείας στο ΤΕΙ Αθήνας, σε μια σχολή που γνώριζα, από τη μητέρα μου, που κάνει το αντίστοιχο επάγγελμα, μια σχολή με αρκετά στοιχεία από την ιατρική και τη νοσηλευτική, αλλά και πάρα πολλά κοινωνικά και ανθρωπιστικά μαθήματα. Σπούδασα με χαρά και ενδιαφέρον και παράλληλα δούλευα στο ραδιόφωνο, αρχικά ως δόκιμος και στη συνέχεια ως έμμισθος ρεπόρτερ. 

Δηλώνετε ρεπόρτερ. Γιατί;

Ο ρεπόρτερ είναι η ουσία της δημοσιογραφίας, είναι ο άνθρωπος που ερευνά και παρουσιάζει τα θέματα στο κοινό. Η δουλειά του είναι να ανακαλύπτει την είδηση και να φωτίζει πτυχές της, που οι άλλοι δε μπορούν να δουν. Η δουλειά του ρεπόρτερ αποτελεί την πραγματική ουσία του επαγγέλματος και η σταθερή επιλογή μου. Δεν μου αρέσει να βρίσκομαι στα «τηλεπαράθυρα» και να σχολιάζω την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, το οποίο είναι σχολιογραφία και όχι αληθινή δημοσιογραφία.

Πως ξεκίνησε η «Μηχανή του χρόνου»;

Η «Μηχανή του χρόνου» ξεκίνησε όταν δούλευα ως αρχισυντάκτης του κεντρικού δελτίου στο Mega και ακολούθησα τον Νίκο Χατζηνικολάου στο Alpha, όπου ανέλαβα την αρχισυνταξία του κεντρικού δελτίου. Στην τηλεόραση του Alpha το 2004 μου ανετέθη να φτιάξω μια ερευνητική εκπομπή και έτσι ξεκίνησε η «Μηχανή του χρόνου», μαζί με τον συνδημιουργό Δημήτρη Πετρόπουλο και με γενικό διευθυντή ειδήσεων το Νίκο Χατζηνικολάου. Πιστεύω ότι είναι μία από τις παλαιότερες εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση, που καταφέρνει να «γερνάει» και να παραμένει νέα.

Πως επιλέγετε τα θέματα για την εκπομπή σας;

Τα επιλέγουμε με προσωπικά κριτήρια, Φροντίζουμε πάντα να ενδιαφέρουν το κοινό, αλλά να καλύπτουν και τις δικές μας ανάγκες. Η  συνταγή, που ακολουθούμε με επιτυχία τα τελευταία δέκα χρόνια, είναι -μέσα σε ένα μήνα με τέσσερις εκπομπές- να υπάρχουν δύο ιστορικές, μία με κοινωνικά θέματα και μία τέταρτη με βιογραφίες.

Ποια είναι η γνώμη σας για τη σημερινή τηλεόραση;

-Η τηλεόραση τα τελευταία χρόνια έχει χάσει τον ψυχαγωγικό της χαρακτήρα και έχει πάψει να παρέχει στον τηλεθεατή μία πλήρη και σφαιρική ενημέρωση. Τα  τηλεοπτικά προϊόντα είναι χαμηλού επιπέδου και δεν καλύπτουν τις ανάγκες του τηλεθεατή. Έτσι ο κόσμος στρέφεται στην συνδρομητική τηλεόραση, για να παρακολουθήσει ποιοτικά προγράμματα, όπως το πρόγραμμα της Cosmote ή του Netflix. Σήμερα ο τηλεθεατής για να δει καλή τηλεόραση, πρέπει να πληρώσει.

Πώς σας αντιμετωπίζει ο κόσμος, όταν σας συναντά;

Ο κόσμος μας αντιμετωπίζει πολύ φιλικά. Μας απευθύνεται σε προσωπικό τόνο, μας συγχαίρει για την δουλεία μας, μας ζητά διευκρινίσεις ή ακόμα προτείνει συγκεκριμένα θέματα και μας γεμίζει χαρά και ικανοποίηση για το έργο μας. Η επιβράβευση αυτή προέρχεται από όλες τις ηλικίες, αλλά και από τη νεολαία, που συχνά, όταν μας συναντά, μας ζητά να βγάλουμε και μια αναμνηστική φωτογραφία.

Ποια συμβουλή θα δίνατε σε ένα παιδί που θέλει να ασχοληθεί με την δημοσιογραφία;

Σήμερα, οτιδήποτε και να κάνει ένας νέος, το πρώτο και το σημαντικότερο είναι να μορφωθεί. Η μόρφωση ξεκινάει από το Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο, για να συνεχιστεί στο Πανεπιστήμιο, που παίρνεις βασικές κατευθύνσεις, για να «απογειωθείς». Πρέπει να υπάρχουν γερές βάσεις, δίψα και περιέργεια για γνώση και μόρφωση, αλλά και να μην εγκαταλείπετε τις ξένες γλώσσες, οι οποίες είναι ένα τεράστιο παράθυρο στο σημερινό κόσμο, για να  πετύχετε τα θαύματα σας. Επόμενο βήμα είναι η φοίτηση σε μια σχολή δημοσιογραφίας, μετά από την οποία  αναγκαία είναι η μαθητεία σε κάποιο δημοσιογραφικό οργανισμό, η πρακτική  εμπειρία σε εφημερίδα ή τηλεόραση.

Στα τόσα χρόνια καριέρας υπάρχει κάτι, που δε θα ξεχάσετε ποτέ;

Σε κάθε θέμα υπάρχει μια δυνατή, αξέχαστη στιγμή, που μας γεμίζει ικανοποίηση.

Για παράδειγμα, όταν κάναμε τη βιογραφία του Κολοκοτρώνη, που είχε μεγάλη βιβλιογραφία, πολλούς ομιλητές,  πολλά γυρίσματα και ομιλίες σε διάφορα μέρη της Πελοποννήσου, μάθαμε πως στο χέρι του υπήρχε ένα τατουάζ, το οποίο δεν ήταν ασυνήθιστο για τους πολεμιστές της επανάστασης. Για μας όμως αυτή η ασήμαντη λεπτομέρεια δίνει άλλη διάσταση στο θέμα, γιατί εξαιτίας αυτού του τατουάζ κινδύνεψε η ζωή του Κολοκοτρώνη, επειδή όταν τον είχε επικηρύξει ο σουλτάνος, για να δώσει την αμοιβή σε όποιον θα τον σκότωνε, ζητούσε αυτό το αποδεικτικό στοιχείο, δηλαδή το σημείο με το τατουάζ στο χέρι του Κολοκοτρώνη. Είδαμε έτσι πως με μια ασήμαντη πληροφορία στην μικροϊστορία, μπορεί να καθοριστεί κάτι μεγαλύτερο.

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από  το σεισμό του 1999. Μετά από  τόσα χρόνια, ποια συναισθήματα σας έχουν μείνει;

Ο σεισμός είναι μια τραυματική εμπειρία, ειδικά για αυτούς που τον έζησαν και έχασαν δικά τους αγαπημένα πρόσωπα ή τα είδαν να τραυματίζονται σοβαρά. Αυτή η τραυματική εμπειρία μπορεί να αντιμετωπιστεί. Αυτό που δεν αντιμετωπίζεται είναι ο τρόπος που η ίδια η κοινωνία και οι ειδικοί αντιμετώπισαν τον σεισμό. Μπορώ να ξεχάσω το σεισμό, όχι όμως και τους αρμόδιους που φώναζαν για τα σάπια χάρτινα κτήρια, για τα οποία ευθύνεται η πολιτεία και οι μηχανικοί και που δυστυχώς, όταν έφτασε η ώρα των δικαστηρίων, δήλωναν και κατέθεταν ενόρκως πως για όλα έφταιγε ο σεισμός! Δεν ξεχνιέται η παλιανθρωπιά των ειδικών, που αθωώνουν εγκλήματα!

Ποια είναι η αγαπημένη στιγμή της ημέρας;

Είναι το βράδυ, όταν επιστρέφω στο σπίτι, όπου μπορώ να διαβάσω, να τακτοποιήσω το αρχείο μου, να αναζητήσω παλιές εφημερίδες και να πάρω δύναμη και κουράγιο για την  επόμενη μέρα.

Πως φαντάζεστε τη ζωή σας σε δέκα χρόνια;

Φαντάζομαι πως θα συνεχίσω να εργάζομαι ως ρεπόρτερ, να ψάχνω, να ερευνώ και να παρουσιάζω νέα θέματα. Ελπίζω και εύχομαι να έχω λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο, επειδή θέλω να ασχοληθώ και με το συγγραφικό έργο. Έως τώρα έχουμε εκδώσει δύο βιβλία και εύχομαι να μπορέσω μελλοντικά να ασχοληθώ συστηματικά με τη συγγραφή.

Ποιες σκέψεις κάνετε για τον μαθητικό τύπο και την προφορική ιστορία στα σχολεία;

Ο μαθητικός τύπος είναι αποτύπωση της μικρής κοινωνίας του σχολείου, είναι ζωντανός οργανισμός και πρέπει να υπάρχει. Έτσι ξεκίνησα κι εγώ την πρώτη μου δημοσιογραφική απόπειρα στο δημοτικό, με μια εφημερίδα «πολυκατοικίας», που έφτιαξα μαζί με τον αδελφό μου, με ένα μόνο αντίτυπο, το οποίο μοιράσαμε και επαναπροωθήσαμε σε όλα τα διαμερίσματα και όλους τους ορόφους. Όλα ξεκίνησαν από μια πλάκα, που έγινε μετά πολύ σοβαρότερη…

Η προφορική ιστορία είναι ένα υπέροχο εγχείρημα και πρέπει να συγχαρούμε όλους τους καθηγητές που το οργανώνουν, γιατί με αυτό τον τρόπο καταγράφεται η πραγματική ιστορία, που βασίζεται στις μαρτυρίες απλών ανθρώπων, που έζησαν τα γεγονότα και που μπορούμε να τους επικαλούμαστε, όταν θέλουμε να τεκμηριώσουμε ένα θέμα τοπικής ιστορίας ή ευρύτερης ιστορικού ενδιαφέροντος. Θεωρώ δε, ότι είναι υποχρέωση των Δήμων που πρέπει να ενισχύουν αυτή την προσπάθεια, ώστε οργανωμένα να καταγραφούν όλες οι προφορικές μαρτυρίες από τους παππούδες και τις γιαγιάδες, που έζησαν τα σημαντικά γεγονότα και γι’ αυτό πρέπει συνεχώς να πιέζουμε προς αυτή την κατεύθυνση, για να ενισχυθούν δηλαδή όλα τα προγράμματα προφορικής ιστορίας.

 Κλείνοντας θέλω κι εγώ να σας ευχαριστήσω και να σας ευχηθώ καλή πρόοδο και καλή έκδοση της εφημερίδας!

 Χρίστος Βασιλόπουλος 

Βρύσες και γεφύρια στα Πετράλωνα Ηλείας, Μιχάλης Βηλαράς

Το Βερβιτσάνικο γεφύρι

Γαϊδουρόβρυση

Κάτω Βρύση

Η Βρύση κοντά στην εκκλησία του Άι Γιάννη

Η βρύση στην πλατεία του χωριού

                                                          Η βρύση  του Στρίτσελη

Το γεφύρι στην Τραλίμνας

Βρύση στον Άγιο Βασίλη

Η βρύση στου Καρνέση

Οι μαθητές του Γυμνασίου Νέας Φιγαλείας διεκδικούν ένα καλύτερο σχολείο!

   Νέα Φιγαλεία, 6-3-2019

Προς την σχολική επιτροπή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  

                                                                              του Δήμου Ζαχάρως-Φιγαλείας

 Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες της σχολικής επιτροπής,

θα θέλαμε να σας επισημάνουμε πως το σχολείο μας έχει κάποιες φθορές και ελλείψεις και κρίνουμε απαραίτητο να γίνουν οι παρακάτω επιδιορθώσεις και αλλαγές άμεσα, για να γίνει αυτό ασφαλές, λειτουργικό, πλήρως εξοπλισμένο και ολοκληρωμένο, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες των μαθητών, αλλά και το παιδαγωγικό του ρόλο.

Αυτά που θα θέλαμε να αλλάξουν στο σχολείο μας είναι τα ακόλουθα: 

• Να βαφτούν οι απρόσωπες αίθουσες με φωτεινά χρώματα και να διακοσμηθούν με ωραίους πίνακες, για να πάψουν να είναι μουντές και μονότονες και να αισθανόμαστε χαρούμενοι και δημιουργικοί μέσα σε αυτές, αλλά και να προστεθούν περισσότεροι διαδραστικοί πίνακες, για να γίνεται καλύτερο το μάθημα.
• Να συντηρηθούν και να βαφτούν οι τοίχοι του σχολείου και εξωτερικά.
• Να αλλαχτούν τα παράθυρα, τόσο για την ασφάλεια μας, αλλά και για την καλύτερη θερμομόνωση του χώρου και την εξοικονόμηση πετρελαίου, γιατί τώρα που δεν κλείνουν αεροστεγώς, χάνεται πολύτιμη θερμότητα. Θα θέλαμε επίσης, όταν αλλαχτούν, να αντικατασταθούν με κανονικά τζάμια, για να μπορούμε να βλέπουμε έξω τον ουρανό και να φωτίζεται καλύτερα η αίθουσα.
• Είναι πολύ σημαντικό να φαρδύνει ο δρόμος, γιατί ανεβαίνουμε με τα πόδια σ΄ αυτή τη στενή και επικίνδυνη ανηφόρα και κινδυνεύουμε, όταν συναντιούνται δύο αυτοκίνητα, επειδή δεν χωράνε και δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τους πεζούς, δηλαδή για τους μαθητές.
• Θα θέλαμε να ανακαινιστεί το εργαστήριο Φυσικών επιστημών του Γυμνασίου, να αποκτήσει υπολογιστή, κουρτίνες και εργαστηριακό υλικό, για να κάνουμε καλύτερα το μάθημα.
• Θα θέλαμε επίσης να επιδιορθωθούν οι εσωτερικές σιδερένιες πόρτες, που δεν κλείνουν, να ανοίγουν προς το διάδρομο.
• Θα θέλαμε επίσης να ελεγχθεί το σχολείο μας για τους σεισμούς, για να αισθανόμαστε ασφαλείς μέσα σε αυτό.
• Επιπλέον πρέπει να συντηρηθούν και να αντικατασταθούν τα φθαρμένα καλοριφέρ για να ζεσταίνεται καλύτερα το σχολείο.
• Να αντικατασταθούν οι φθαρμένες λάμπες και οι κουρτίνες σε κάθε αίθουσα. 
• Θεωρούμε εξίσου σημαντικά και τα ακόλουθα:
• Να υπάρχουν χωριστές τουαλέτες των αγοριών και των κοριτσιών και να κλείνουν οι πόρτες. Επιπλέον να τοποθετηθούν καθρέπτες στις τουαλέτες και να αυξηθεί η καθαριότητα τού σχολείου σε όλους τους χώρους.
• Να διαμορφωθεί ειδική αίθουσα γυμναστικής, γιατί όταν βρέχει δυσκολευόμαστε να κάνουμε το μάθημα και να αγοραστεί αθλητικό υλικό.
• Να αξιοποιηθούν οι αχρησιμοποίητοι χώροι τού σχολείου(κλειστές αίθουσες-τουαλέτες) 
• Επιπλέον επιθυμούμε να προσθέσουμε διακοσμητικά φυτά / άνθη στο προαύλιο και να μπουν παγκάκια και δέντρα στις άκρες των γηπέδων.
• Θα θέλαμε επίσης να φωτίζεται περισσότερο η κύρια αίθουσα, στην οποία κάνουμε την πρωινή προσευχή και να κλείνει καλά η εξωτερική πόρτα ασφαλείας, για να μην παγώνει το σχολείο.

Θα νιώθαμε μεγάλη ευχαρίστηση, ικανοποίηση και ευγνωμοσύνη αν βλέπαμε να υλοποιούνται τα αιτήματά μας, γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν θα βοηθήσετε μόνο εμάς, αλλά και τις επόμενες γενιές.

   Με εκτίμηση,

οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης

του Γυμνασίου Νέας Φιγαλείας

Το παραπάνω κείμενο δημιουργήθηκε με αφορμή την άσκηση 3 από το Διαβάζω και γράφω, της 4ης Ενότητας.

Παραδοσιακή τοπική συνταγή για τυρί τρίμηνης ωρίμανσης.

Παραδοσιακή τοπική συνταγή για τυρί τρίμηνης ωρίμανσης,
από το μαθητή Μιχάλη Βηλαρά.

Για να φτιάξουμε το νόστιμο χειροποίητο τυρί από αιγοπρόβειο γάλα ακολουθούμε την συνταγή:

Πρώτα απ΄ όλα βράζουμε το γάλα στους 60 βαθμούς και το αφήνουμε να κρυώσει και να κατέβει στους 35 βαθμούς και μετά το πήζουμε, δηλαδή προσθέτουμε την πυτιά.  Υπολογίζουμε στα πέντε κιλά γάλα να προσθέσουμε ένα κουταλάκι πυτιά. Όταν πήξει μαζεύουμε το τυρί και το ρίχνουμε στο καλούπι και το αφήνουμε εκεί μέχρι να στραγγίξει καλά και να φύγει όλο το τυρόγαλο, με το οποίο φτιάχνουμε τις μυζήθρες. Όταν στραγγίξει το κόβουμε, το αλατίζουμε και το τοποθετούμε στον τενεκέ ή στο βαρελάκι με τη  σαλαμούρα, που την έχουμε φτιάξει από πριν. Το κλείνουμε καλά και το αφήνουμε περίπου τρεις μήνες για να «ψηθεί», δηλαδή για να ωριμάσει. Το τυρί αυτό είναι η παραδοσιακή ελληνική φέτα. Μετά από τρεις μήνες είναι έτοιμο για φαγητό.

Μιχάλης Βηλαράς